Στυτική Δυσλειτουργία
Στυτική Δυσλειτουργία
Τι είναι η Στυτική Δυσλειτουργία;
Είναι η συνεχής ή περιοδική αδυναμία επίτευξης ή διατήρησης της στύσης του πέους, η οποία δεν είναι επαρκής για διείσδυση στον κόλπο και ικανής για την επίτευξη μιας ολοκληρωμένης σεξουαλικής επαφής. Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με τον όρο ,,σεξουαλική δυσλειτουργία’’, ο οποίος είναι ευρύτερος και περιλαμβάνει διαταραχές της ερωτικής επιθυμίας, της εκσπερμάτισης, του οργασμού και της ικανοποίησης.
Επιδημιολογία
Είναι μια διαταραχή που εμφανίζεται ολοένα και συχνότερα και επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής πολλών ανδρών αλλά και την σχέση πολλών ζευγαριών. Προσβάλλει άντρες όλων των ηλικιών και η συχνότητά της αυξάνεται με την ηλικία, καθώς περίπου 4% των αντρών κάτω των 40 ετών παρουσιάζουν Στυτική Δυσλειτουργία, ενώ αγγίζει το 47% στους άντρες άνω των 75 ετών.
Η στυτική δυσλειτουργία είναι συχνότερη και πιο αντιμετωπίσιμη απ' όσο νομίζετε
Επηρεάζει άνδρες κάθε ηλικίας και στις περισσότερες περιπτώσεις αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά. Το πρώτο βήμα είναι μια διακριτική συζήτηση με έναν ειδικό.
Αίτια
Τα αίτια της Στυτικής Δυσλειτουργίας διακρίνονται σε
- ψυχογενή
- οργανικά
- μεικτά
Τα πιο σοβαρά ψυχογενή αίτια είναι το άγχος και η κατάθλιψη
Ανάλογα με την οργανική πάθηση που οδηγεί σε Στυτική Δυσλειτουργία τα αίτια μπορούν να ομαδοποιηθούν ως εξής:
1.Νευρογενή:
- Σακχαρώδης Διαβήτης
- Αλκοόλ
- Ουραιμία
- Νόσος του Parkinson Σκλήρυνση κατά πλάκας
- Μυελοδυσπλασία
- Όγκοι εγκεφάλου
- Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
- Δισκοπάθεια
- Τραύμα (εγκεφάλου, νωτιαίου μυελού ή πυελικό τραύμα)
- Χειρουργική επέμβαση στη πύελο (παχύ έντερο, κύστη ή προστάτη
2.Αρτηριακά:
- Σακχαρώδης Διαβήτης
- Αρτηριακή υπέρταση
- Κάπνισμα
- Υπερλιπιδαιμία
- Καρδιαγγειακές νόσοι
3.Φλεβικά:
- Διαταραχές του φλεβοαποφρακτικού μηχανισμού
4.Ενδοκρινικά:
- Υπογοναδισμός (μειωμένη τεστοστερόνη)
- Υπερπρολακτιναιμία (αυξημένη προλακτίνη)
- Παθήσεις θυροειδούς
- Νόσος Cushing
5.Ανατομικά αίτια και παθήσεις που προκαλούν βλάβη στα σηραγγώδη σώματα:
- Νόσος Peyronie
- Κάταγμα πέους
- Δυσμορφίες πέους
6.Φαρμακευτικά:
- Αντιυπερτασικά (διουρητικά, β-blockers)
- Αντικαταθλιπτικά
- Ηρεμιστικά
- Αντιανδρογόνα
- LH-RH ανάλογα
- Αντισταμινικά
Η στυτική δυσλειτουργία είναι σύμπτωμα όχι διάγνωση
Πίσω από τη ΣΔ κρύβονται συχνά αγγειακά, ορμονικά, νευρολογικά ή ψυχογενή αίτια. Η σωστή θεραπεία ξεκινά από τον εντοπισμό της πραγματικής αιτίας. Ο Δρ. Γκολεζάκης θα διερευνήσει το υποκείμενο πρόβλημα, όχι μόνο το σύμπτωμα.
Διάγνωση
Η διάγνωση της Στυτικής Δυσλειτουργίας απαιτεί εμπειρία και εξειδικευμένες γνώσεις, καθώς πολλές φορές τα αίτια είναι μεικτά και για αυτό το λόγο θα πρέπει να εφαρμόζεται εξατομικευμένη θεραπεία.
Απαραίτητη είναι η λήψη ενός πλήρους ιατρικού, ουρολογικού και ανδρολογικού ιστορικού και η κλινική εξέταση. Ένα καλό διαγνωστικό εργαλείο είναι το Διεθνές Ερωτηματολόγιο Στυτικής Λειτουργίας (IIEF-5 (+1). Ο εργαστηριακός έλεγχος περιλαμβάνει εξετάσεις αίματος και ορμονικό έλεγχο, ενώ αν κριθεί σκόπιμο, τότε θα πρέπει ο ασθενής να υποβληθεί σε πιο ειδικές εξετάσεις, οι οποίες είναι οι ακόλουθες:
- Καταγραφή νυκτερινών στύσεων, με τη χρήση ειδικής συσκευής (Rigiscan) που μετρά τη συχνότητα και την ποιότητα (αύξηση της διαμέτρου, σκληρότητα στη βάση και την κορυφή του πέους) των στύσεων
- Νευρολογική εκτίμηση για διάγνωση νευρολογικών διαταραχών
- Έγχρωμο Dopplerτων αρτηριών του πέους
- Φάρμακο-σηραγγογραφία για τη διάγνωση διαταραχών του μηχανισμού φλεβικής απόφραξης. Η εξέταση αυτή είναι επεμβατική, καθώς περιλαμβάνει ενέσεις αγγειοδραστικών ουσιών στο πέος.
Α) Συντηρητική
Θεραπεία
Βελτίωση ορισμένων παραμέτρων του τρόπου ζωής, όπως είναι η διακοπή του καπνίσματος, η μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ, η σωστή διατροφή, η ελάττωση του άγχους και η σωματική άσκηση. Αν ο άνδρας λαμβάνει φάρμακα, τα οποία προκαλούν Στυτική Δυσλειτουργία,όπως αναφέρονται παραπάνω στα αίτια, θα πρέπει να γίνει διακοπή ή αντικατάσταση αυτών σε συνεννόηση με τον ειδικό που τα είχε χορηγήσει.
Β) Φάρμακα από το στόμα
Οι ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης (PDE5 inhibitors) θα πρέπει να γνωρίζουν ότι:
- Τα φάρμακα αυτά δεν πρέπει να λαμβάνονται άμεσα μετά από λιπαρό φαγητό (εξαίρεση αποτελεί η ταδαλαφίλη), γιατί με αυτόν τον τρόπο μειώνεται η δράση τους
- Τα φάρμακα αυτά δεν προκαλούν από μόνα τους στύση, αλλά ενισχύουν τη φυσιολογική διαδικασία της στύσεως, όταν υπάρχει το ερωτικό ερέθισμα
- Απαγορεύεται η συγχορήγησή τους με νιτρώδη
- Συγχορήγηση με αντιυπερτασικά μπορεί να προκαλέσει πτώση της πίεσης, η οποία συνήθως δεν είναι σημαντική
- Συγχορήγηση με α-αποκλειστές μπορεί να προκαλέσει ορθοστατική υπόταση
- Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι παροδικές και ήπιου έως μέτριου βαθμού. Οι πιο συχνές είναικεφαλαλγία, εξάψεις, ζάλη, δυσπεψία, ρινίτιδα, διαταραχές της όρασης, μυαλγία, πόνος στην πλάτη και ίλιγγος.
Αποτελούν τη θεραπεία πρώτης γραμμής και περιλαμβάνουν τους αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης (PDE5 inhibitors)(σιλδεναφίλη, ταδαλαφίλη και βαρδεναφίλη). Τα φάρμακα αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται μετά από πλήρη διερεύνηση του ασθενούς και η αρχική δοσολογία θα εξαρτηθεί από την ηλικία και το ιστορικό του ασθενούς.
Γ) Φάρμακα που χορηγούνται υπό την μορφή των ενδοπεϊκών ενέσεων
Αποτελούν τη θεραπεία δεύτερης γραμμής και χρησιμοποιούνται μετά από προηγηθείσα αποτυχία από τη χρήση των αναστολέων της φωσφοδιεστεράσης. Ο όρος ,,ενδοπεϊκές’’ αναφέρεται σε ενδοσηραγγώδεις ενέσεις, δηλαδή μέσα στα σηραγγώδη σώματα του πέους. Οι ουσίες που χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό είναι η αλπροσταδίλη και ο συνδυασμός papaverine, phentolamine και αλπροσταδίλη. Οι ουσίες αυτές δρουν στα αγγεία και προκαλούν αυξημένη ροή αίματος στα σηραγγώδη σώματα και κατά συνέπεια στύση. Η χρησιμοποίησή τους θα πρέπει να γίνεται υπό στενή συνεργασία με τον γιατρό , γιατί η κατάχρηση των ουσιών αυτών μπορεί να παρουσιάσει μια σημαντική ανεπιθύμητη ενέργεια, τον πριαπισμό (δηλαδή η παράταση της στύσης). Είναι μια κατάσταση, η οποία απαιτεί άμεση ιατρική αντιμετώπιση.
Δ) Χειρουργική θεραπεία
Στην τρίτη γραμμή θεραπείας βρίσκεται η χειρουργική τοποθέτηση ενδοπεϊκών προθέσεων, οι οποίες αποτελούν έναν αξιόπιστο και αποτελεσματικό στυτικό μηχανισμό. Οι πεϊκές προθέσεις είναι δυο ειδών: με αντλία (υδραυλικές) και χωρίς αντλία (μη υδραυλικές). Οι υδραυλικές προθέσεις είναι οι πιο ευρέως διαδεδομένες και αποτελούνται από ένα ζεύγος ραβδωτών συσκευών, μια αντλία και ένα ρεζερβουάρ, τα οποία είναι κατασκευασμένα από ελαστομερές της σιλικόνης. Όταν ο ασθενής επιθυμεί να έχει στύση, ενεργοποιεί την αντλία απελευθερώνοντας υγρό, το οποίο γεμίζει τους κυλίνδρους που βρίσκονται τοποθετημένοι στα σηραγγώδη σώματα. Κατά αυτόν τον τρόπο προκαλείται μηχανικά στύση. Μετά το τέλος της σεξουαλικής επαφής ο ασθενής απενεργοποιεί την αντλία, το υγρό επιστρέφει στο ρεζερβουάρ και επιτυγχάνεται πλαδαρότητα του πέους.
E) Οζονοθεραπεία
Τελευταία αναπτύσσεται στο εξωτερικό η οζονοθεραπεία ως νέο καινοτόμο θεραπευτικό μέσο για την αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας. Η επίδραση του όζοντος στο μεταβολισμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων, που έχει σαν αποτέλεσμα την αξιόλογη βελτίωση στην μεταφορά του Ο₂, χρησιμοποείται για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, που απασχολεί ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του ανδρικού πληθυσμού. Τα αποτελέσματα αυτής της θεραπείας σε αυτή τη δύσκολα αντιμετωπίσιμη πάθηση είναι ενθαρρυντικά, καθώς πρόκειται για μια ασφαλή θεραπεία χωρίς παρενέργειες και αλλεργίες.
Τι είναι η στυτική δυσλειτουργία;
Είναι η επίμονη αδυναμία επίτευξης ή διατήρησης στύσης επαρκούς για ικανοποιητική σεξουαλική επαφή, για διάστημα τουλάχιστον τριών μηνών. Περιστασιακές δυσκολίες είναι απολύτως φυσιολογικές και δεν συνιστούν διαταραχή.
Ποια είναι τα αίτια της στυτικής δυσλειτουργίας;
Τα οργανικά αίτια είναι τα συχνότερα μετά τα 40: αγγειακή νόσος, υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, δυσλιπιδαιμία, κάπνισμα, παχυσαρκία, χαμηλή τεστοστερόνη, νευρολογικά νοσήματα και φάρμακα. Σε νεότερους άνδρες υπερισχύουν οι ψυχογενείς παράγοντες, όπως το άγχος επίδοσης.
Είναι προειδοποιητικό σημάδι για την καρδιά;
Ναι, και είναι σημαντικό. Τα αγγεία του πέους είναι πολύ μικρότερα από τα στεφανιαία, οπότε η στυτική δυσλειτουργία εμφανίζεται συχνά 2-5 χρόνια πριν από ένα καρδιαγγειακό συμβάν. Αποτελεί λόγο για πλήρη καρδιομεταβολικό έλεγχο.
Ποιες εξετάσεις χρειάζονται;
Ορμονολογικός έλεγχος με τεστοστερόνη, σάκχαρο, γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, λιπιδαιμικό προφίλ και, όπου ενδείκνυται, triplex πέους για την εκτίμηση της αιμάτωσης. Ο έλεγχος συμπληρώνεται με πλήρες ιστορικό και εκτίμηση των φαρμάκων που λαμβάνει ο ασθενής.
Ποιες είναι οι θεραπείες;
Ξεκινούν από την αλλαγή τρόπου ζωής και τον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου, συνεχίζουν με αναστολείς PDE5, ορμονική υποκατάσταση όπου χρειάζεται, κρουστικά κύματα χαμηλής έντασης, ενδοσηραγγώδεις ενέσεις και, σε ανθεκτικές περιπτώσεις, πεϊκή πρόθεση.
Θεραπεύεται οριστικά η στυτική δυσλειτουργία;
Σε πολλές περιπτώσεις ναι, ιδίως όταν αντιμετωπιστεί το υποκείμενο αίτιο: ρύθμιση διαβήτη και πίεσης, διακοπή καπνίσματος, απώλεια βάρους, αλλαγή ενοχοποιητικού φαρμάκου ή αντιμετώπιση του άγχους. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η στύση αλλά η αιτία της.
Διαβάστε επίσης
Για κάθε περίπτωση υπάρχει κατάλληλη λύση
Από τη θεραπεία πρώτης γραμμής με φάρμακα έως τις πιο εξειδικευμένες επιλογές, η αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας είναι πάντα εξατομικευμένη. Ο Δρ. Γκολεζάκης θα βρει την αιτία και θα σχεδιάσει τη σωστή θεραπεία για εσάς, με απόλυτη εχεμύθεια.