Τι είναι;

Η χρόνια μη-βακτηριακή προστατίτιδα ή το χρόνιο μη-βακτηριακό σύνδρομο του πυελικόυ άλγους ή προστατοπάθεια είναι μια πάθηση, της οποίας τα αίτια είναι συχνά αδιευκρίνιστα και προσβάλει άνδρες ηλικίας 25-40 ετών.

Αιτιολογία

Τα μικρόβια εισέρχονται συνήθως στον προστάτη διαμέσου των αδενικών πόρων από παλινδρόμηση μολυσμένων ούρων

Πρόκειται για μια ψυχοσωματική κλινική εικόνα κατά την οποία υπάρχει χρόνια φλεγμονή του προστάτη, αλλά δεν προκαλείται από παθογόνα μικρόβια.

Πιθανολογείται ότι παίζουν κάποιο ρόλο οι παρακάτω μηχανισμοί:

• Λοιμογόνοι: σε βιοψίες προστάτη από ασθενείς με χρόνια μη-βακτηριακή προστατίτιδα έχει βρεθεί βακτηριακό γενετικό υλικό (DNA)
• Δυσλειτουργία και έλλειψη συντονισμού μεταξύ ουροδόχου κύστης και σφιγκτήρα: Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να κλείνει ο σφιγκτήρας κατά τη διάρκεια που συσπάται η κύστη για να αποβάλει τα ούρα. Κατά συνέπεια δημιουργούνται μεγάλες πιέσεις μέσα στην προστατική ουρήθρα με χημικό ερεθισμό του προστάτη λόγω της προαναφερθείσας λειτουργικής απόφραξης.
• Νευροπαθητικός πόνος: απελευθερώνονται νευρικοί παράγοντες ανάπτυξης που σχετίζονται με την ένταση του πόνου
• Διάμεση κυστίτιδα του άνδρα: ενεργοποίηση των μαστοκυττάρων έχει σαν αποτέλεσμα βλάβες του ουροθηλίου, που προέρχονται κατά κύριο λόγο από αυτοάνοσες παθήσεις λόγω αλληλεπιδράσεων τοξικών και νευροενδοκρινών παραγόντων
• Αυτοάνοσος παράγοντας: παραγωγή κυτοκινών, παρουσία αυτοάνοσων αντισωμάτων, αυτοανοσοποίηση από Τ-κύτταρα

Μη Βακτηριακή Χρόνια Προστατίτιδα – Συμπτώματα

Τα συμπτώματα στυτικής δυσλειτουργίας (μειωμένη διάθεση για σεξ, πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή, διαταραχές στύσης, πρόωρη εκσπερμάτιση) είναι πιο έντονα σε σχέση με τη χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα

Τα συμπτώματα είναι ανάλογα με εκείνα της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας:

• Ελαφρύ κάψιμο ή πόνος στην ούρηση
• Ελαφρύ αίσθημα τάσης ή πόνος στην υπερηβική χώρα ή στο περίνεο με αντανάκλαση στους όρχεις και στη βουβωνική περιοχή
• Επιδείνωση συμπτωμάτων με το ψύχος
• Διαταραχή της σεξουαλικής λειτουργίας (επώδυνη εκσπερμάτιση, που έχει σαν αποτέλεσμα μειωμένη επιθυμία για σεξ και στυτική δυσλειτουργία)
• Συχνουρία
• Σπερματόρροια (έξοδος σπέρματος από την ουρήθρα χωρίς σεξουαλικό ερεθισμό)
• Αιμοσπερμία (παρουσία αίματος στο σπέρμα)

Επιπλοκές

Υπογονιμότητα με διαταραχές της κινητικότητας κυρίως των σπερματοζωαρίων

Είναι ανάλογες με εκείνες της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας:

• Ουρολοίμωξη
• Επιδιδυμίτιδα
• Υπογονιμότητα: έχει αποδειχτεί ότι τα συστατικά του προστατικού υγρού ασκούν έναν προστατευτικό ρόλο πάνω στα σπερματοζωάρια. Κατά συνέπεια, η ελάττωσηορισμένων από τα συστατικά αυτά, που προκαλείται στη χρόνια προστατίτιδα, επηρεάζει την κινητικότητα και τη ζωτικότητα των σπερματοζωαρίων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ικανότητα του αρρώστου για γονιμοποίηση.
• Λιθίαση του προστάτη: είναι μια συχνή επιπλοκή. Οι λίθοι αυτοί είναι συνήθως φλεγμονώδεις και αποτελούν μόνιμη πηγή μολύνσεως που εμποδίζει την εκρίζωση της φλεγμονής με αντιβίωση.

Διάγνωση

Βασίζεται στη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού του ασθενούς και στην επιμελή κλινική εξέταση. Κατά τη δακτυλική εξέταση από το ορθό ο προστάτης είναι ευαίσθητος ή και ακόμα επώδυνος στην ψηλάφηση. Η καλλιέργεια των ούρων, του προστατικού εκκρίματος και του σπέρματος δεν δείχνει κανένα μικροβιακό παράγοντα. Αρνητική είναι και η εξέταση των 4 δειγμάτων ούρων κατά Meares και Stamey ή η απλοποιημένη εξέταση των 2 δειγμάτων ούρων κατά Nickel.

Θεραπεία

Η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι πολύπλευρη και περιλαμβάνει

αντιβιοτική αγωγή, αντιφλεγμονώδη, μυοχαλαρωτικά, αναλγητικά σκευάσματα και φυσιοθεραπεία. Επίσης, είναι απαραίτητο ο ασθενής να ελαττώσει όλα τα ερεθιστικά ποτά και φαγητά, όπως αλκοόλ, καφές, πικάντικες τροφές και καρυκεύματα. Εξίσου σημαντικό είναι η ρύθμιση των κενώσεων και της δυσκοιλιότητας. Τέλος, μπορεί να βοηθήσει και η αποφυγή παραγόντων που μπορεί να επιβαρύνουν τον προστάτη: ψύχος στην περιοχή της πυέλου (παραμονή για μεγάλο χρονικό διάστημα με βρεγμένο μαγιό ή εσώρουχο, έκθεση σε ψυχρό νερό ή ρεύμα αέρα, κάθισμα σε ψυχρή επιφάνεια), παγωμένα πόδια, υπερένταση ή υπερκόπωση του πυελικού εδάφους (ιππασία, ποδήλατο).

Παρά τις προαναφερθείσες θεραπευτικές επιλογές υπάρχουν πολλοί ανθεκτικοί στη θεραπεία ασθενείς με συχνές υποτροπές. Η πλειονότητα αυτών των ασθενών παρουσιάζει συχνά ψυχολογικά προβλήματα με σημαντική επίπτωση στην ποιότητα ζωής, μείωση της λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία.

Από όσες έρευνες έχουν γίνει μέχρι σήμερα, φαίνεται πολύ πιθανό ότι στη χρόνια προστατίτιδα το προστατικό επιθήλιο δρα σαν ένα φράγμα, που εμποδίζει τη δίοδο των περισσότερων αντιβιοτικών προς το προστατικό υγρό. Κατά συνέπεια, πρόκειται για μια επίμονη φλεγμονή, που αποτελεί ένα πραγματικά δύσκολο διαγνωστικό και θεραπευτικό πρόβλημα, πολλά σημεία του οποίου εξακολουθούν και παραμένουν άλυτα.

Οζονοθεραπεία ως νέο καινοτόμο μέσο για την αντιμετώπιση της χρόνιας μη- βακτηριακής προστατίτιδας

Τελευταία αναπτύσσεται στο εξωτερικό η οζονοθεραπεία ως νέο καινοτόμο θεραπευτικό μέσο  για την αντιμετώπιση της χρόνιας μη-βακτηριακής προστατίτιδας. Το όζον μειώνει τις προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες, με συνέπεια την ταχεία υποχώρηση της φλεγμονής και του πόνου και τη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος με άμεσο αποτέλεσμα τη βελτίωση της άμυνας του οργανισμού. Τα αποτελέσματα αυτής της θεραπείας σε αυτή τη δύσκολα αντιμετωπίσιμη πάθηση είναι ενθαρρυντικά, καθώς πρόκειται για μια ασφαλή θεραπεία χωρίς παρενέργειες ή αλλεργίες.

Το άρθρο Μη Βακτηριακή Χρόνια Προστατίτιδα εμφανίστηκε πρώτα στο Β. Γκολεζάκης.

Παρουσιάζει πιο ήπια συμπτώματα σε σχέση με την οξεία προστατίτιδα

Είναι μια χρόνια φλεγμονή του προστάτη, η οποία σε αντίθεση με την οξεία προστατίτιδα εμφανίζει ηπιότερα και πολλές φορές ακαθόριστα συμπτώματα. Προσβάλει συνήθως άνδρες ηλικίας 30 έως 50 ετών

Αιτιολογία

Προέρχεται συνήθως από μια μη-πλήρως θεραπευμένη οξεία προστατίτιδα

Μπορεί να προκληθεί από διάφορα μικρόβια, συνήθως από Εντεροβακτηρίδια και Γκραμ-Θετικά βακτηρίδια. Συνήθως, τα μικρόβια εισέρχονται στον προστάτη διαμέσου των αδενικών πόρων από παλινδρόμηση μολυσμένων ούρων. Η παλινδρόμηση αυτή είναι παθολογική και προκαλείται από την αυξημένη πίεση των ούρων λόγω υποκυστικού κωλύματος αποφρακτικού (καλοήθης υπερπλασία του προστάτη, στένωμα ουρήθρας, κ.ά.) ή λειτουργικού (δυσενέργεια ουροδόχου κύστης και έξω σφιγκτήρα) τύπου. Τέλος, τα ούρα μπορούν να εισέλθουν στον προστάτη από άλλες φλεγμονώδεις περιοχές διαμέσου της ουρήθρας, των εκσπερματικών πόρων, των αιμοφόρων ή λεμφοφόρων αγγείων.

Υπογονιμότητα με διαταραχές της κινητικότητας κυρίως των σπερματοζωαρίων

Επιπλοκές

• Ουρολοίμωξη
• Επιδιδυμίτιδα
• Υπογονιμότητα: έχει αποδειχτεί ότι τα συστατικά του προστατικού υγρού ασκούν έναν προστατευτικό ρόλο πάνω στα σπερματοζωάρια. Κατά συνέπεια, η ελάττωση ορισμένων από τα συστατικά αυτά, που προκαλείται στη χρόνια προστατίτιδα, επηρεάζει την κινητικότητα και τη ζωτικότητα των σπερματοζωαρίων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ικανότητα του αρρώστου για γονιμοποίηση.
• Λιθίαση του προστάτη: είναι μια συχνή επιπλοκή. Οι λίθοι αυτοί είναι συνήθως φλεγμονώδεις και αποτελούν μόνιμη πηγή μολύνσεως που εμποδίζει την εκρίζωση της φλεγμονής με αντιβίωση.

Διάγνωση

Βασίζεται στη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού του ασθενούς και στην επιμελή κλινική εξέταση. Κατά τη δακτυλική εξέταση από το ορθό ο προστάτης είναι ευαίσθητος ή και ακόμα επώδυνος στην ψηλάφηση. Η καλλιέργεια των ούρων, του προστατικού εκκρίματος και του σπέρματος είναι χαρακτηριστικές για την ύπαρξη μικροβιακής φλεγμονής προσδιορίζοντας το υπεύθυνο παθογόνο βακτηρίδιο.

Πρέπει να τονισθεί ότι η διάγνωση της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας μπορεί να επιβεβαιωθεί με την εξέταση των 4 δειγμάτων ούρων κατά Meares και Stamey (δείγμα ούρων στην αρχή, στο μέσο της ούρησης, προστατικό έκκριμα μετά από μάλαξη του προστάτη και τέταρτο δείγμα ούρων μετά από την μάλαξη του προστάτη) ή με την εξέταση των 2 δειγμάτων ούρων κατά Nickel (δείγμα ούρων στο μέσο της ούρησης και μετά από μάλαξη του προστάτη). Και οι δύο τεχνικές είναι ισάξιες.

Θεραπεία

Η θεραπεία συνιστάται σε χορήγηση αντιβιωτικών από το στόμα για 4 – 6 εβδομάδες. Εκτός από την αντιβίωση, είναι απαραίτητο ο ασθενής να ελαττώσει όλα τα ερεθιστικά ποτά και φαγητά, όπως αλκοόλ, καφές, πικάντικες τροφές και καρυκεύματα.

Παρά το γεγονός πως πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι το ποσοστό ιάσεως με τις κινολόνες κυμαίνεται από 60% έως 100%, υπάρχουν πολλοί ανθεκτικοί στη θεραπεία ασθενείς με συχνές υποτροπές. Η πλειονότητα αυτών των ασθενών παρουσιάζει συχνά ψυχολογικά προβλήματα με σημαντική επίπτωση στην ποιότητα ζωής, μείωση της λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία.

Από όσες έρευνες έχουν γίνει μέχρι σήμερα, φαίνεται πολύ πιθανό ότι στη χρόνια προστατίτιδα το προστατικό επιθήλιο δρα σαν ένα φράγμα, που εμποδίζει τη δίοδο των περισσότερων αντιβιοτικών προς το προστατικό υγρό. Κατά συνέπεια, πρόκειται για μια επίμονη φλεγμονή, που αποτελεί ένα πραγματικά δύσκολο διαγνωστικό και θεραπευτικό πρόβλημα, πολλά σημεία του οποίου εξακολουθούν και παραμένουν άλυτα. Οζονοθεραπεία ως νέο καινοτόμο μέσο για την αντιμετώπιση της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας. Τελευταία αναπτύσσεται στο εξωτερικό η οζονοθεραπεία ως νέο καινοτόμο θεραπευτικό μέσο  για την αντιμετώπιση της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας. Η απολυμαντική τοπική δράση του όζοντος και η συστηματική αντιμικροβιακή θεραπευτική του ικανότητα έχουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε αυτή τη δύσκολα αντιμετωπίσιμη πάθηση, καθώς πρόκειται για μια ασφαλή θεραπεία χωρίς παρενέργειες ή αλλεργίες.

Το άρθρο Χρόνια Βακτηριακή Προστατίτιδα εμφανίστηκε πρώτα στο Β. Γκολεζάκης.

Θεωρούμε ότι η ασθενής παρουσιάζει υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις, όταν αντιμετωπίζει τρία ή περισσότερα επεισόδια ουρολοίμωξης τον τελευταίο χρόνο ή τουλάχιστον δύο επεισόδια το τελευταίο εξάμηνο.

Επιδημιολογία

Είναι ο 2ος πιο συχνός τύπος λοιμώξεων στον άνθρωπο

Είναι ο δεύτερος πιο συχνός τύπος λοιμώξεων στον άνθρωπο. Οι γυναίκες είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε ουρολοιμώξεις για ανατομικούς λόγους, καθώς η ουρήθρα απέχει ελάχιστα εκατοστά από το αιδοίο και τον πρωκτό, όπου φυσιολογικά υπάρχουν μικρόβια. Επιπρόσθετα, η ουρήθρα της γυναίκας είναι πολύ μικρότερη από του άντρα, επιτρέποντας στα βακτήρια να μπουν γρήγορα στην κύστη.

Προδιαθεσικοί παράγοντες

• Πλημμελής υγιεινή
• Συχνότητα των σεξουαλικών επαφών
• Χρήση διαφράγματος και σπερματοκτόνων αλοιφών για αντισύλληψη
• Ατροφία του κόλπου (κυρίως στην εμμηνόπαυση)
• Χρόνια παραμονή ούρων στην ουροδόχο κύστη (ατελής κένωση της ουροδόχου κύστεως)
• Ιστορικό επαναλαμβανόμενων ουρολοιμώξεων
• Συγγενείς (εκ γενετής) ανατομικές ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος
• Ιστορικό εγχειρήσεων στην ουροδόχο κύστη ή τα νεφρά

Συμπτώματα

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι τα ακόλουθα:

• Αίσθημα καύσου κατά την ούρηση
• Συχνουρία
• Δυσουρία
• Αίμα στα ούρα
• Θολά και δύσοσμα ούρα
• Πυρετός

Διάγνωση

Βασίζεται στη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού του ασθενούς, την επιμελή κλινική εξέταση και τη γενική και καλλιέργεια ούρων.

Θεραπεία υποτροπιάζουσας ουρολοίμωξης

Πρώτο βήμα είναι η άμεση εφαρμογή των γενικών μέτρων πρόληψης:

• Λήψη άφθονων υγρών καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας
• Ούρηση με την πρώτη επιθυμία (καθιστή θέση για τις γυναίκες)
• Ούρηση αμέσως μετά τη σεξουαλική επαφή
• Σωστός καθαρισμός της γεννητικής περιοχής

Για τη θεραπεία των ουρολοιμώξεων λαμβάνονται αντιβιοτικά, τα οποία έχουν επιλεγεί κατόπιν αντιβιογράμματος.

Περίπου 20% των νεαρών γυναικών, μετά την πρώτη ουρολοίμωξη, θα έχουν υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις

Πολλές γυναίκες υποφέρουν από συχνές ουρολοιμώξεις. Η αντιμετώπιση των ουρολοιμώξεων που υποτροπιάζουν είναι ένα από τα δύσκολα προβλήματα της καθημερινής ιατρικής πράξης, καθώς μπορεί να διαφέρει για κάθε ασθενή. Η χορήγηση επαναλαμβανόμενης προφυλακτικής αντιβίωσης για διάστημα μερικών εβδομάδων ή η αντιβιοτική θεραπεία πριν ή αμέσως μετά τη σεξουαλική επαφή είναι ευρέως διαδεδομένοι τρόποι αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος. Δυστυχώς, αυτές οι μέθοδοι δεν έχουν το αναμενόμενο αποτέλεσμα, καθώς σε πολλές περιπτώσεις, μετά το τέλος της αντιβιοτικής προφύλαξης, τα συμπτώματα μπορεί να υποτροπιάσουν, και τα μικρόβια καθίστανται ανθεκτικά στα αντιβιοτικά λόγω της επαναλαμβανόμενης χρήσης τους.

Οζονοθεραπεία ως νέο καινοτόμο μέσο για την αντιμετώπιση της υποτροπιάζουσας ουρολοίμωξης

Τελευταία αναπτύσσεται στο εξωτερικό η οζονοθεραπεία ως νέο καινοτόμο θεραπευτικό μέσο  για την αντιμετώπιση της υποτροπιάζουσας ουρολοίμωξης. Η απολυμαντική τοπική δράση του όζοντος και η συστηματική αντιμικροβιακή θεραπευτική του ικανότητα έχουν  ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε αυτή τη δύσκολα αντιμετωπίσιμη πάθηση, καθώς πρόκειται για μια ασφαλή θεραπεία χωρίς παρενέργειες ή αλλεργίες. Επιπρόσθετα, το όζον μειώνει τις προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες, με συνέπεια την ταχεία υποχώρηση της φλεγμονής και του πόνου και τη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτό έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα τη βελτίωση της άμυνας του οργανισμού και τη δραστική μείωση των επεισοδίων υποτροπιάζουσων ουρολοιμώξεων.

Το άρθρο Υποτροπιάζουσες Ουρολοιμώξεις εμφανίστηκε πρώτα στο Β. Γκολεζάκης.