ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΠΕΟΥΣ

  Επιδημιολογία
Είναι μια σπάνια κακοήθης πάθηση

Ο καρκίνος του πέους αποτελεί μια σπάνια μορφή καρκινώματος από πλακώδες επιθήλιο, με συχνότητα 0,9 περιστατικά ανά 100.000 άντρες στις δυτικές κοινωνίες.

  Αίτια – Προδιαθεσικοί παράγοντες

Τα ακριβή αίτια είναι άγνωστα

Η ακριβής αιτιολογία της νόσου παραμένει άγνωστη, ωστόσο η εκδήλωση αυτού του τύπου καρκίνου συνδέεται άμεσα με τέσσερις παράγοντες κινδύνου:

 
  • Χρόνιος ερεθισμός από το σμήγμα που παράγεται φυσιολογικά στην περιοχή και προκαλεί τοπικές φλεγμονές, ειδικά όταν δεν εφαρμόζονται οι κανόνες τοπικής υγιεινής (χρόνιες βαλανοποσθίτιδες)
  • Φίμωση: ο καρκίνος του πέους είναι λιγότερα συχνός σε άνδρες που έχουν κάνει περιτομή
  • Λοίμωξη από τον ιό HPV: ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV – Human Papilloma Virus) και ειδικάοιυπότυποι 16 kai 18, οι οποίοι προκαλούν καρκίνο και στον τράχηλο της μήτρας, έχει αποδειχθεί ότι διαδραματίζει σημαντικικό ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου του πέους
  • Κάπνισμα
  Συμπτώματα
Εμφανίζεται συνήθως ως εξωφυτική ή ελκώδης βλάβη της βαλάνου ή της ακροποσθίας

Συνήθως, ο ασθενής θα παρατηρήσει κάποια ανώδυνη βλάβη στο πέος, η οποία μπορεί να είναι σαν έλκος ή σαν κουνουπίδι (εξόγκωμα). Η βλάβη αυτή μπορεί να παρουσιάζει στοιχεία φλεγμονής ή να αιμορραγεί και να μην επουλώνεται. Εμφανίζεται συχνότερα στη βάλανο και την εσωτερική επιφάνεια της ακροποσθίας (δηλαδή στο τελικό τμήμα του πέους).

  Διάγνωση
 

Η διάγνωση του καρκίνου του πέους βασίζεται στη λήψη ενός πολύ καλού ιστορικού και την κλινική εξέταση. Στη συνέχεια, εφόσον ο ειδικός Ουρολόγος – Ανδρολόγος κρίνει ότι η βλάβη θεωρείται ύποπτη, θα πρέπει ο ασθενής να υποβληθεί υπό τοπική αναισθησία σε βιοψία της βλάβης για επιβεβαίωση της νόσου. Για τον έλεγχο της πρωτοπαθούς εστίας και για τη σταδιοποίηση της νόσου (ύπαρξη μεταστάσεων σε λεμφαδένες ή άλλα όργανα) είναι απαραίτητη η διενέργεια επιπρόσθετων απεικονιστικών εξετάσεων (αξονική ή μαγνητική τομογραφία).

  Θεραπεία
Πρωταρχικός στόχος είναι η αφαίρεση του καρκινικού ιστού επί υγιών ορίων

Η θεραπεία επιλογής εξαρτάται από το μέγεθος και τη θέση του όγκου, καθώς και από το αν έχει διηθήσει τα σηραγγώδη σώματα ή την ουρήθρα. Στόχος πάντα είναι η αφαίρεση του καρκινικού ιστού επί υγιών ορίων και η διατήρηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μήκους πέους.

Ανάλογα με το μέγεθος και την έκταση της βλάβης θα πρέπει ο ασθενής να υποβληθεί σε μερική ή ριζική πεεκτομή (δηλαδή ολικό ακρωτηριασμό του πέους). Επιπρόσθετα, μπορεί να απαιτηθεί και βουβωνική λεμφαδενεκτομή, ανάλογα με το αποτέλεσμα της αρχικής βιοψίας, ή επί ψηλαφητών λεμφαδένων παρά τη χορήγηση αντιβίωσης.

  Πρόγνωση
Η παρουσία λεμφαδενικών μεταστάσεων αποτελεί τον σημαντικότερο προγνωστικό παράγοντα για την επιβίωση Παρά το γεγονός ότι  η τοπική έκταση της νόσου και τα ιστολογικά χαρακτηριστικά έχουν σημαντική προγνωστική αξία, τον σημαντικότερο προγνωστικό παράγοντα για την επιβίωση αποτελεί η παρουσία λεμφαδενικών μεταστάσεων. Όταν η διάγνωση είναι έγκαιρη και δεν έχουν προσβληθεί οι λεμφαδένες, τότε η 5ετής επιβίωση κυμαίνεται από 65 – 90 %. Όταν έχουν προσβληθεί οι λεμφαδένες, τότε η 5ετής επιβίωση είναι μικρή.