ΚΑΤΑΓΜΑ ΠΕΟΥΣ

  Τι είναι;
Αποτελεί επείγον ουρολογικό περιστατικό

Είναι η ρήξη του ινώδους χιτώνα με ρήξη των σηραγγωδών σωμάτων, όταν το πέος βρίσκεται σε πλήρη στύση.

 

Ο ινώδης χιτώνας αποτελείται από μια περιτονία-μεμβράνη, που περιβάλλει τα σηραγγώδη σώματα του πέους. Σε στύση, ο ινώδης χιτώνας έχει πάχος 0,25–0,5 χιλιοστά, ενώ σε χάλαση το πάχος του είναι 2 χιλιοστά. Κατά συνέπεια το πέος σε στύση είναι πολύ πιο ευαίσθητο σε κάκωση από αμβλύ τραυματισμό απ’ ότι το χαλαρό πέος.

Το κάταγμα πέους μπορεί να συνοδεύεται από κάκωση ή ρήξη της ουρήθρας

Παρουσιάζεται συνήθως σε άνδρες ηλικίας 20–50 ετών. Η βλάβη είναι συνήθως μονόπλευρη και εμφανίζεται πιο συχνά στην κάτω και δεξιά επιφάνεια του πέους. Σε ορισμένες περιπτώσεις η πάθηση αυτή συνοδεύεται από κάκωση ή ρήξη της ουρήθρας, γεγονός το οποίο πρέπει απαραίτητα να διερευνάται πριν από την αντιμετώπιση της κάκωσης.

 

Αίτια

Απαραίτητη προϋπόθεση για να προκύψει κάταγμα πέους είναι η πλήρης στύση και ο βίαιος τραυματισμός. Ο πιο συχνός μηχανισμός πρόκλησης του κατάγματος είναι η υπερβολική κάμψη του πέους σε στύση που μπορεί να συμβεί από:

  • Σεξουαλική επαφή (σε ποσοστό 30-60%)
  • Αυνανισμός
  • Εξωτερικές κακώσεις
 

Συμπτώματα – κλινική εικόνα

  • Οξύς πόνος στο πέος
  • Ήχος κατάγματος (ο ασθενής περιγράφει ένα ήχο σαν να σπάει «κλαδί δένδρου»
  • Απώλεια στύσης
  • Δυσκολία στην ούρηση ή ακόμα και αδυναμία ούρησης (αν υπάρχει και συνοδός ρήξη ουρήθρας)
  • Οίδημα πέους
  • Αιμάτωμα, το οποίο μπορεί να εντοπίζεται μόνο στο πέος και στο όσχεο ή μπορεί να επεκταθεί μέχρι και την κάτω κοιλιακή περιοχή
  • Ουρηθρορραγία (σε κάκωση της ουρήθρας)
 

Διάγνωση

Η διάγνωση βασίζεται στη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού και την επιμελή κλινική εξέταση.

Σε περίπτωση αμφιβολίας ή όταν θέλουμε να επισημάνουμε το επίπεδο και την βαρύτητα της ρήξης προτείνεται ο ακόλουθος απεικονιστικός έλεγχος:

  • Υπερηχοτομογραφία πέους: αναγνωρίζεται το αιμάτωμα και πιθανόν η θέση της ρήξης του σηραγγώδους σώματος
  • Σηραγγογραφία: εγχύεται σκιαγραφική ουσία στα σηραγγώδη σώματα του πέους αναδεικνύοντας τη θέση και τη βαρύτητα της φλεβικής διαφυγής
  • Ουρηθρογραφία: αποτελεί την εξέταση εκλογής, όταν υπάρχει υπόνοια κάκωσης της ουρήθρας
  • Μαγνητική τομογραφία
 

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.

Συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά στυτικής δυσλειτουργίας

Η συντηρητική θεραπεία πρέπει να εφαρμόζεται σε επιλεγμένες περιπτώσεις υπό την προϋπόθεση ότι ο ασθενής έχει ενημερωθεί για τις πιθανές επιπλοκές, καθώς συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά στυτικής δυσλειτουργίας. Ενδείκνυται σε απλή κάκωση του πέους χωρίς συνυπάρχουσα ρήξη του σηραγγώδους σώματος του πέους και περιλαμβάνει:

  • Παγοκύστες
  • Περίδεση
  • Χορήγηση αντιβιοτικών
  • Αναλγητικά
  • Χορήγηση σκευασμάτων που αναστέλλουν τη στύση
Θεραπεία εκλογής είναι η άμεση χειρουργική αντιμετώπιση μέσα στις πέντε πρώτες ώρες από το συμβάν Η χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί τη θεραπεία εκλογής του κατάγματος πέους και μάλιστα άμεσα μέσα στις πέντε πρώτες ώρες από το συμβάν. Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται σημαντικά η πιθανότητα μετατραυματικής στυτικής δυσλειτουργίας. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης αναγνωρίζεται η ρήξη και συρράπτεται, ενώ γίνεται και έλεγχος της ουρήθρας για πιθανή κάκωση αυτής. Μετά από ένα μήνα θα γίνει ο επανέλεγχος του ασθενούς αξιολογώντας τη στυτική λειτουργία.
 

Επιπλοκές

  • Σχηματισμός ινώδους πλάκας – ινώδης κάμψη του πέους (Νόσος του Peyronie)
  • Επώδυνη στύση
  • Στυτική δυσλειτουργία
  • Ουρηθρικό συρίγγιο
  • Απόστημα
  • Αρτηριοφλεβώδης επικοινωνία
  • Νέκρωση ακροποσθίας
  • Ψευδοεκκόλπωμα